fbpx

„Anna Karenina” Lew Tołstoj

Zanim sięgnęłam po najsłynniejszą rosyjską historię miłosną, minęło kilka lat i sporo kurzu na półce. Książka blisko tysiącstronnicowa, a więc taka, którą można nie tylko zapełnić niejeden jesienny wieczór, ale i wykorzystać w obronie własnej, zwłaszcza, gdy dysponujemy wydaniem w twardej oprawie, budziła dystans i cierpliwie czekała na lepszy czas.

Mimo że w 2012 roku byłam na premierze filmu na jej podstawie, zapamiętałam tylko jedną scenę – zakończenie. Była więc to niezwykła przygoda, czytać książkę, której zna się zakończenie, by poznać wątki, które do niego doprowadziły.

Zawsze cię kochałam, a gdy się kogoś kocha, to kocha się całego człowieka, takiego, jaki jest, a nie takiego, jakim by się go mieć chciało.

Po przeczytaniu całości doszłam do wniosku, że książka ta jest zupełnie inna niż można sądzić po tytule czy barwnych opisach. Historia miłosna? Romans wszechczasów? Brzmi jak wyciskacz łez dla samotnych kobiet kupowany potajemnie w kiosku. Na kartach powieści odnalazłam znacznie więcej niż tylko historię romansu żony znudzonej życiem u boku starszego męża. Jest w niej pokazana miłość w różnych etapach rozwoju i życia, jest też przekrój społeczeństwa. Tych lepiej i gorzej urodzonych. Wszystko to przeplata się poprzez relacje przyjacielskie i rodzinne łączące bohaterów.

Anna Karenina + Aleksiej Karenin + Aleksiej Wroński

Anna wychodzi za mąż za dużo starszego od siebie urzędnika państwowego. Jest to dość typowe małżeństwo z rozsądku. Karenin jest osobą o konserwatywnych poglądach, skupioną na pracy i wierną prawosławnej doktrynie. Darzy Annę uczuciem, choć nie potrafi tego okazać, pozostając osobą racjonalną. Anna natomiast tęskni za prawdziwą namiętnością, której nie doświadczyła jako młoda dziewczyna. Jest świadoma swojego uroku i wykorzystuje go do nawiązania romansu z hrabią Wrońskim.

Konstanty Lewin + Kitty

Mieszkaniec wsi i piękna księżniczka, o której rękę stara się wielu znamienitych mężczyzn. Historia Lewina i Kitty opowiada o młodzieńczej miłości, która jest w stanie pokonywać wielkie trudności i kruszyć się przez byle błahostki. Pojawia się problem niedopasowania, gaf podczas starania o rękę oraz braku zgody rodziców na związek. Wraz z biegiem fabuły czytamy też o początkach małżeństwa, docieraniu się i wspólnie przeżywanym rodzicielstwie.

Stiepan Obłoński + Dolly

Małżeństwo po latach, które dobrze się zna, ma dzieci i wiedzie spokojne życie. Pozorny mir zaburzają romanse Stiwy, które Dolly przeżywa, jednak pozostaje wierna mężowi i nie chcę doprowadzić do rozpadu rodziny. Żyje więc tak, jakby wszystko było jak dawniej i przymyka od czasu do czasu oko na zachowanie męża. Sama jednak czuje się zaniedbana i nieatrakcyjna. Pozostając w roli wiernej żony i matki, nie otrzymuje wiele w zamian.

Może dlatego wydaję ci się szczęśliwy, ponieważ cieszę się tym, co mam, a nie tęsknię za tym, czego nie mam.

Wielowątkowość i wymiarowość postaci przedstawionych w tej powieści sprawia, że każdy dojrzy w niej coś innego. Poza wątkami miłosnymi i wnikliwym opisem emocji, poznajemy rosyjską wieś, rozmowy o ówczesnej sytuacji międzynarodowej czy codzienne życie między Moskwą a Petersburgiem. Nie jest to łatwa książka, ale z pewnością warta przeczytania bez pośpiechu. Jeśli tylko zapomnimy, że jest to „romans wszechczasów” dostaniemy znacznie więcej niż moglibyśmy się po niej spodziewać.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *