fbpx

Dlaczego mam takiego pecha?

Znacie osobę, która ciągle wpada w problemy? Ledwo poradziła sobie z jednym, a już tkwi w kolejnym? Mówi się wtedy, że ma po prostu pecha, urodziła się pod nieszczęśliwą gwiazdą lub trafiła jej się czarna seria. Czasami rzeczywiście tak jest, że nieszczęścia idą ręka w rękę, ale nie zawsze. Dziś chciałabym skierować naszą uważność na ten nieszczęsny pech i zastanowić się, czy naprawdę jesteśmy tak nieszczęśliwi, za jakich się uważamy.

Ten rok zaczął się dla mnie wyjątkowo. W Nowy Rok poprawiłam niespodziewanie swój rekord życiowy w półmaratonie, by następnego dnia dostać pierwszy mandat według nowego taryfikatora i oglądać pogłębiające się pęknięcia na ścianie w mieszkaniu. Zarówno kolejność tych zdarzeń jak i to, że negatywne doświadczenia odczuwa się bardziej i dłużej, wpłynęły na to, że w pierwszej chwili pomyślałam sobie, ze ten rok zaczął się źle. Mam pecha, tylko nie wiem dlaczego. Czułam niesprawiedliwość i złość, która na chwilę, niczym chmura, przysłoniła drobne radości dnia codziennego.

Piszę o swoich doświadczeniach tylko z jednego powodu. Wiele kwestii wydaje się prostych i logicznych dopóki sami nie stawimy im czoła. Dlatego tak łatwo jest nam radzić, a tak trudno wdrażać te porady w życie. Mimo że mogłabym i bez tego napisać kolejne akapity w taki sam sposób, to ostatnie dni pokazały mi, jak sama wpadam w pułapki, których jestem świadoma. Tym razem dość szybko zaczęłam stygmatyzować najbliższe dwanaście miesięcy przez pryzmat kilku niefortunnych zdarzeń. Myślałam sobie, że przecież to miał być szczęśliwy rok, a zaczął się tak pechowo.

Dopiero gdy emocje opadły, przyszły do mnie myśli, które z pewnością pojawiłyby się wcześniej, gdyby sytuacja dotyczyła innej osoby.

To nie był pech tylko konsekwencja mojego działania

Jakie to proste. Tak często przypisujemy etykietę pecha do sytuacji, które zdarzają się w wyniku naszych błędnych decyzji lub braku działania. Nie chcemy widzieć naszego udziału lub bierności w tym, że przytrafiło nam się coś złego, a przez to tracimy możliwość wyciągnięcia cennych wniosków. Nawet jeśli wciąż czujemy ciężar niesprawiedliwości, to jednak wiele pechowych sytuacji nie zaistniałoby w naszym życiu, gdyby nie nasze błędne wybory.

Odpowiadając na pytanie z początku tekstu, znam osoby, które żyją ze stygmatem pechowego życia. Rzecz jasna zdarza się tak, że spotykają je nieszczęścia, ale nie wszystkie są z winy złego losu. Jeśli nie możemy mieć wpływu na wszystko, co nam się przydarza, to warto chociaż zadbać o to, nad czym mamy kontrolę. Pisząc to, jest mi trudno przejść przez pewne zdania zawarte w tym tekście ale racjonalna część mnie wie, że tak po prosu jest. Jest to zimny prysznic, który im szybciej sobie spuścimy na głowę, tym rzadziej będziemy stygmatyzować swoje życie i szukać winnego w bliżej nieokreślonym losie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

2 komentarze “Dlaczego mam takiego pecha?”